Ad Gloriam Dei et Salutem Animarum
Arsenal
CAtólico

O Stabat Mater é um expressivo hino cristão que demonstra o sofrimento da Santíssima Virgem Maria, representando suas dores durante a Paixão de Nosso Senhor Jesus Cristo.

Stabat Mater Dolorosa em Latim

Sequência da Missa de Nossa Senhora das Dores

Stabat Mater dolorosa
Iuxta Crucem lacrymósa,
Dum pendebat Filius.

Cutus ánimam geméntem,
Contristátam, et doléntem
Pertransivit gládius.

O quam tristis, et afflicta
Fuit illa benedicta
Mater Unigéniti!

Quae moerébat, et dolébat,
Pia Mater dum vidébat
Nati poenas inclyti

Quis est homo, qui non fleret,
Matrem Christi si vidéret
In tanto supplício?

Quis non posset contristári,
Christi Matrem contemplári,
Doléntem cum Fílio?

Pro peccátis suae gentis
Vidit Iesum in torméntis,
Et flagéllis súbditum.

Vidit suum dulcem Natum.
Moriéndo desolátum,
Dum emisit Spíritum.

Eia, Mater, fons amóris,
Me sentíre vim dolóris
Fac, ut tecum lúgeam.

Fac, ut árdeat cor meum
In amándo Christum Deum,
Ut sibi compláceam.

Sancta Mater, istud agas,
Crucifixi fige plagas
Cordi meo válide.

Tui Nati vulneráti,
Tam dignáti pro me pati,
Poenas mecum dívide.

Fac me tecum pie flere,
Crucifixo condolére,
Donec ego víxero.
Iuxta Crucem tecum stare,
Et me tibi sociáre
In planctu desídero.

Virgo Virgimum praeclara
Mihi iam non sis amára,
Fac me tecum plángere.

Fac, ut portem Christi mortem,
Passiónis fac consórtem;
Et Plagas recólere.

Fac me plagis vulnerári,
Fac me Cruce inebriári,
Eti Cruóre Fílii.

Flammis ne urar succénsus,
Per Te, Virgo, sim defénsus
In de iudícii.

Christe, cum sit hinc exire,
Da per Matrem me veníre
Ad palman victóriae.

Quando corpus moriétur,
Fac, ut ánimae donétur
Paradisi glória. Amen.

* * *

Stabat Mater Dolorosa em Português

Estava a Mãe dolorosa
Junto à Cruz e lacrimosa,
Enquanto o Filho pendia.

Ali sua alma gemente,
Contristada e condolente,
A espada de dor transiu!

Oh! quão triste quão aflita
Esteve aquela bendita,
Mãe do unigênito seu!

Penava e se condoía
Mãe piedosa quando via
As penas do ínclito Filho.

Que homem, pois, não choraria
Se visse a Virgem Maria
Sofrer tão grande suplício?

E quem não se contristara
Se a Mãe pia contemplara
Padecendo com seu Filho?

Por culpas da sua gente,
Viu a Jesus cruelmente
Flagelado com tormentos.

Ela viu seu Filho amado
Morrendo, desamparado
Até quando rendeu o espírito.

Eia, Mãe, fonte de amor,
Fazei-me sentir tal dor
Que eu convosco também chore.

Fazei minha alma se inflame,
A Cristo Deus meu só ame.
Em ordem a comprazer-Lhe.

Santa Mãe, fazei que essas
Divinas Chagas impressas
Fiquem no meu coração.

De vosso Filho chagado,
o que por mim se há dignado
Sofrer, quinhoai comigo.

Em toda minha existência,
De sincera condolência
Por Jesus, chore eu convosco.

Junto à Cruz convosco estar
E a vós me consociar
no pranto é que desejo.

Virgem das Virgens gloriosa,
Não me sejais rigorosa,
Fazei-me chorar convosco.

De Cristo a morte eu memore,
As Santas Chagas adore
E da Paixão participe!

Fazei-as bem vulnerar-me.
E de amor inebriar-me
A Cruz, o Sangue do Filho.

De cair no eterno fogo
Livre-me, ó Virgem, teu rogo
Lá no dia do Juízo.

Ó Jesus! No último transe,
Por vossa Mãe eu alcance
Bela palma de vitória.

Quando a morte for chegada,
À minha alma seja dada
Do teu Paraíso a glória. Amen.

Indulg. de 7 anos; ind. plen. nas codições habituais, a quem recitar o hino durante todo o mês. – (Prece 378)

As Mais Belas Orações de Santo Afonso, Coordenadas pelo Pe. Saint-Omer, Redentorista e vertidas para o vernáculo por D. Joaquim Silvério de Sousa, Editora Vozes, 1961.

Última atualização do artigo em 12 de setembro de 2026 por Arsenal Católico